Hark! en Co: in de pers

 

Marcel Hartenberg in Written in Music (november 2021):

Je hebt iets met taal, je hebt iets met muziek, je hebt je bekwaamd in het schrijven van muziek waarbij je net zo makkelijk hedendaagse invloeden aan de dag legt als klanken van ver vervlogen jaren. En, zeker niet onbelangrijk,  je hebt daarbij een passie voor meerstemmigheid. En ja, McCartney, die van dat ene  bandje, daar heb je wel wat mee. Je hebt je sporen al verdiend in het schrijven van muziek, niet alleen in de bandjes The Nocturnes en The Beatnik Party,  je schreef ook voor het Eisler Trio en werkte samen met Spinvis. Je stortte je vanaf 2017 op je eigen ensemble Hark! en Co en je bracht al eerder R.L. Stevenson uit dat kon rekenen op enthousiaste reacties. En nu is er je nieuwe album, My Treasures.

Ik ga er niet omheen draaien. Wat een sprekend album is het geworden! Als R.L. Stevenson de vingeroefening was om vast te stellen of de aanpak kon werken, dan is dit niet alleen een bevestiging dat de aanpak werkt, het overtreft het debuut. De instrumentatie is op en top, de productie is buitengewoon verzorgd en de composities zijn buitengewoon treffend. Werk van inspiratiebron Stevenson ligt opnieuw ten grondslag aan het album, maar meer dan bij het vorige album voelt het alsof muziek en tekst geïntegreerd zijn. Muziek en teksten sluiten, zo voelt het, beter nog op elkaar aan. Alsof het eerste album nog het vinden van balans was en dat er tijdens of na het opnameproces een kwartje viel waardoor dit nieuwe album daarin nog sterker is geworden. Ten opzichte van het vorige album ontbreekt in de basisopstelling nu de piano, krijgt mogelijk mede daardoor de gitaar meer ruimte, maar het kan ook de productie zijn waardoor er meer evenwicht lijkt te zijn. Het moge duidelijk zijn, het enthousiasme over de klank van het album hoeft niet gezocht te worden. Het klinkt als een klok.

Het vorige album kende al samenwerking met Henk Hofstede en Vera van der Poel. De twee keren hier terug wat an sich al fijn is omdat de stemmen van Henk en Vera goed aansluiten op de muziek. Naast hen treffen we echter ook de stemmen aan van Jelle Paulusma en van Erik de Jong. Harke Jan heeft het getroffen met zijn samenwerkingspartners want de afwisseling van de stemmen is een fijne meerwaarde van het album en dat ligt voor een belangrijk deel ook in de afwisseling die dat met zich meebrengt in de meerstemmigheid. Ook als Harke Jan zelf de zang voor zijn rekening neemt, klinkt het geheel uitstekend overigens.

De composities, die maken My Treasures natuurlijk tot wat het is. Niet iedereen zal zich storten op de muziek van Hark! en Co maar als je de tijd neemt om het album tot je te nemen en ér echt naar gaat luisteren, dan ontwaar je de prachtige composities die Harke Jan geschreven heeft. Er zit iets tijdloos in de arrangementen en de uitvoeringen en dat past perfect bij de muziek. De twee eerste nummers van het album zijn daar uitgelezen voorbeelden van. Als je opener Summer Sun neemt en hoort hoe de zang daar meteen aansluit op de instrumenten: heerlijk! The Cow is zo pastoraal als je maar kunt denken en je kunt je zonder veel moeite voorstellen dat dit zó had gepast in een van de epische werken van Genesis uit de jaren Zeventig. Een tekst die zó in zo’n inleiding had gepast en net al van die warme akoestische gitaarklanken. Verder gaan we de vergelijking helemaal niet maken. Zo was die ook niet bedoeld.

Pirate Story is de prachtige samensmelting van de fantasie van Stevenson, de stem van Henk Hofstede en de muziek van Harke Jan. Mooie interactie van de muzikanten. En ja, het is zo goed denkbaar wat er kan ontstaan als de nummers lang worden nog, met de afwisseling die nu al in de veelal korte tracks besloten ligt. Niet zozeer naar het bombastische gedacht, maar ja, dat is wel voor een deel wat er gebeurt als Foreign Lands zich aan ons gehoor ontvouwt. Magistrale opening en een mooi nummer voor de stemmen van Vera en van Harke Jan. En dan weer het speelse Vagabond met een heerlijke rol voor de cello. Ja, dit is genieten.

Marching Song brengt opnieuw de tijdloosheid in beeld. Een eigentijdse akoestische gitaar met daarnaast Josje ter Haar op viool en opnieuw Brendan Conroy op cello. Het geheel van Hark! en Co wordt gecompleteerd Michiel Nijenhuis op bas, gitaar, toetsen en achtergrondzang en Harke Jan zelf op zang, toetsen en cajon. Fraai hoe het contrast hier tussen twee momenten in de tijd in de muziek lijkt te zijn gevangen.

Het album heeft meer van deze pareltjes en als je het aandurft om van gebaande paden te wijken en je over te geven aan de tekstuele fantasie van Robert Louis Stevenson en de muzikale vormgeving van Harke Jan daarbij, perfect uitgevoerd door Hark! en Co en de gastvocalisten, dan is dit een heel mooi album. Het vorige album had zonder meer ook zijn charme maar dit My Treasures weet met zijn nummers meer nog te pakken en, laten we er niet om heen draaien, je ook meevoeren naar de wereld van Stevenson, want ook het tekstuele, het verhalende mag zeker niet vergeten worden. En dat weet Hark! en Co ook zeer fraai neer te zetten. Met fraaie afwisseling tussen alle instrumenten over het hele album en fijne arrangementen heeft Harke Jan met zijn ensemble gewoonweg een mooi nieuw album uitgebracht. En dat ook nog eens in een zeer fraai vormgegeven hoes; al met al een album dat met veel aandacht tot stand is gekomen. Het verdient ook om met aandacht beluisterd te worden. Laat je verrassen!

Vincent Arquillere in Popnews (januari 2022):

Retour du Néerlandais Harke Jan van der Meulen et de ses amis (dont Henk Hofstede des Nits) avec de nouvelles adaptations de poèmes de Stevenson, entre pop acoustique et musique de chambre. Superbe.

Il y a quatre ans, nous recevions un disque venu des Pays-Bas, signé par un certain Harke Jan van der Meulen alias Hark! en Co. Si ce nom nous était inconnu, deux autres nous étaient en revanche familiers : Robert Louis Stevenson, dont quelques poèmes étaient ici adaptés en musique, et, de façon plus incarnée, Henk Hofstede des Nits qui venait prêter sa voix sur trois chansons. Modeste dans ses moyens, le mini-album se montrait à la hauteur de ces prestigieuses références, offrant une pop riche et délicate jouée par une petite formation acoustique entre folk et musique de chambre.

“My Treasures” en est en quelque sorte la suite, proche musicalement par son épure mais un peu plus ambitieuse : l’album dure près de 40 minutes, et il est emballé dans un joli digipack orné de chromos et peintures d’une autre époque – au-dessus de la mention des crédits, un cachet de la poste d’Utrecht, qui fait peut-être foi, date l’ensemble de 1923. Cette fois encore, les textes sont de Stevenson (sauf un, anonyme) et Henk interprète trois titres. Les autres sont chantés par Harke Jan lui-même, Vera van der Poel
– déjà présente sur le disque précédent –, les deux ensemble (“Foreign Lands”, superbe), Jelle Paulusma et Erik de Jong alias Spinvis.

Si certaines voix sont plus expressives que d’autres, apportant vivacité et relief, c’est une impression d’unité et de sérénité qui ressort de cette collection de treize chansons où domine le dialogue élégant entre violon et violoncelle. Hark! en Co nous invite à célébrer l’harmonie et les beautés simples en retrouvant notre part d’enfance, comme Stevenson avant lui (le recueil dont les poèmes sont tirés s’intitule “A Child’s Garden of Verses”), comme les Nits aussi d’ailleurs. Rayons de soleil (“Summer Sun”) ou de lune (“The Moon”), rêves d’aventures (“Pirate Story”) ou de conquêtes militaires (“Marching Song”)… Les vicissitudes du quotidien restent à la porte, seule la peur du noir vient projeter quelques ombres sur cet univers édénique (“Shadow March”). Enregistré et mixé entre décembre 2020 et juin 2021, “My Treasures” ne semble porter aucune trace des angoisses et incertitudes de notre temps présent. Comme il ne fait aucune concession non plus aux sons à la mode, il devrait donc passer à merveille l’épreuve des ans.

Grant Moon in Prog Magazine (december 2021):

And a proggy curio to end with: My Treasures is the self released album by Amsterdam ensemble Hark! en Co. These clasically trained Dutch artists set the poems of Robert Louis Stevenson to baroque chamber music, with arrangements featuring cello, violin, guitar and a host of voices. Leader Harke Jan van der Meulen presides over a sweet and sophisticated set that’s charmingly eccentric and utterly beguiling.

Peter Bruyn in Lust for Life (december 2021):

Van der Meulen nodigde Jelle Paulusma, Henk Hofstede, Erik de Jong (Spinvis) en Vera van der Poel uit om ieder twee of drie teksten voor hun rekening te nemen. Stuk voor stuk musici met karakter en een karakteristieke voordracht. Soms heel Hark!, soms meer Co. Maar doorgaans mooi in evenwicht.